Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Απρίλιος, 2012

Η γέφυρα των αναμνήσεων!

Εικόνα
Υπάρχει μια γέφυρα στις αναμνήσεις μου σαν παιδί. Μια γέφυρα από τσιμέντο και μεγάλα σιδερένια κάγκελα, που κρέμεται πάνω από μία λεωφόρο στη γειτονιά που μεγάλωσα. Περνούσα αυτή τη γέφυρα καθημερινά για να πάω στο σχολείο. Πρώτα συνοδεία με τη μητέρα μου και μετά μόνη μου. Μου άρεσε αυτή η γέφυρα κι ας είναι φτιαγμένη από τσιμέντο. Χάζευα τα αυτοκίνητα που περνούσαν από κάτω καθώς περπατούσα πάνω της. Μου άρεσε η κατηφορίτσα που έκανε στη στροφή της λίγο πριν κατέβεις. Πάντα έστριβα τρέχοντας εκεί.
Πολλοί άνθρωποι περνούσαν από εκείνη τη γέφυρα. Γιατί να πάνε από τη λεωφόρο όταν υπήρχε η γέφυρα; Και αυτός ήταν και ο βασικός σκοπός της. Να βοηθάει τους ανθρώπους να περνάνε απέναντι χωρίς να χρειαστεί να περιμένουν πολύ ώρα στη λεωφόρο για να περάσουν. Αλλά κυρίως για να βοηθάει τα παιδιά να πηγαίνουν στο σχολείο τους. Νομίζω ότι με αυτό το σκεπτικό χτίστηκε εξ αρχής αυτή η γέφυρα.
Και όλα αυτά τα χρόνια έχω την αίσθηση ότι τελικά ήμουν το μοναδικό παιδί που περνούσε τη γέφυρα για να …

"Όποτε γουστάρει η διευθύντρια!"

Εικόνα
Οι καλύτερες ατάκες με τα παιδιά είναι όταν μιλάς στο τηλέφωνο.  Έχει γίνει καθημερινή μεσημεριανή συνήθεια να παίρνω τηλέφωνο σπίτι για να δω τι κάνει η Νεφέλη κυρίως και αν έχει διαβάσει, αν έχουν καμιά εργασία που χρειάζεται τη βοήθεια μου κλπ..... Τις περισσότερες φορές με παίρνει η ίδια γιατί εγώ λόγω φόρτου εργασίας δεν προλαβαίνω... Θέλω, αλλά δεν.......... (το ξέρω, είμαι ασυγχώρητη!). 
Ατάκα Νο 1:
Τις προάλλες μας είχαν στείλει ένα χαρτί από το σχολείο για να υπογράψουμε αν συναινούμε στο να φάνε τα παιδιά μας μπανάνα μέσα στο πλαίσιο ενός προγράμματος του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Περίμενα κι εγώ ότι θα μιλήσουν στα παιδιά σχετικά με τη διατροφή τους και μετά θα τους προσφέρουν μπανάνες.... Κάτι σαν τα κουτιά με τα φρούτα και τους ξηρούς καρπούς που είχαν δώσει πέρσι. Όμως όταν ρώτησα τη Νεφέλη ιδού τι μου απάντησε:
"Μόλις είχε χτυπήσει το κουδούνι, κατεβήκαμε στο αμφιθέατρο, ήταν εκεί κάποιες κυρίες, μας έδωσαν τις μπανάνες και μας είπαν να βγούμε γ…

Για μια μοναδική βάφτιση!

Εικόνα
Το πολύ σε δεκαπέντε μέρες έχουμε τη βάφτιση. Μαμά και κόρη θα γίνουν νονές σε ένα αξιολάτρευτο πλασματάκι. Τη στρογγυλίτσα, όπως τη λέει η μανούλα της, και ήδη έχουμε αρχίσει και ετοιμαζόμαστε. Βέβαια, τα βαφτιστικά τα έχουμε κλείσει εδώ και πολύ καιρό και είναι ήδη έτοιμα. Μένει μόνο να τα παραλάβουμε και να τα φέρουμε στο σπίτι μας. Όμως, πρέπει να δούμε και τι θα φορέσουμε εμείς. Πως θα φτιάξουμε τα μαλλιά μας κλπ.... Τις προάλλες η Νεφέλη πήγε σε μια συμμαθήτρια της και τελικά τη φιλοξένησαν και για το βράδυ. Και την επόμενη, μου ήρθε στο σχολείο-ήταν Σάββατο και είχαμε δραστηριότητες-με ίσιο μαλλί. Καλέ που πήγαν οι μπούκλες σου; τη ρώτησα. Η μαμά της συμμαθήτριας της είναι κομμώτρια και της τα ίσιωσε-μόνο με πιστολάκι, χωρίς αφρούς και ψαλίδι ισιώματος-και της πήγαιναν πολύ. Όλοι το είπαν!!! Οπότε αποφάσισα να της τα ισιώσω και για τη βάφτιση. Σωστή δεσποινιδούλα ήταν! Εγώ το σκέφτομαι για ίσιωμα, αν και μια φορά που το δοκίμασα μου πήγαινε. Σίγουρα πρέπει να τα βάψω.... Πάλι ό…